ماآدم ها عادت کرده ایم فقط نداشته هامون رو بشمریم

شاید به این خاطرکه داشته هامون قابل شمردن نیست

وبه آخرش نمی رسیم.

نظر شما چیه؟

قبلا می پنداشتم که همچون ذره ای لرزان بی نظم وترتیب در چرخ گردون زندگی

موج می زنم.ولی امروز به خوبی می دانم که من همانند محوری هستم که کل

زندگی به صورت ذراتی منظم دور من در تکاپویند.

در بیداری خود می گویند:تو نسبت به جهانی که در آن زندگی می کنی همانند

دانه  ماسه ای هستی برروی ساحلی بی انتها برای دریایی بی کران.

ولی من در رویاهای خود به آنها می گویم :من همان دریای بی کرانم و همه

کائنات چیزی جز دانه های ماسه ساحل نیستند.

بدون شک ما انسان ها برای پرواز کردن در رویاهایمان به باور رسیدن

بیشتراحتیاج داریم تابال پرواز!

چون کسانی که باوردارند وهدفشان رادنبال می کنند درصدموفقیت بیشتری دارند

تاکسانی که بال دارند ولی بدون هدف درزمین می خزند.

دانه مروارید عبادتگاهی است که غم و اندوه آن را اطراف دانه ماسه ساخته است

آن شوقی که پیکر مارا ساخت

وآن دانه هایی که اطراف آن ساخته شده چیست؟

مرا دیوانه می پندارند چون روزگارم را باپول نمی فروشم وآنهارا دیوانه می پندارم

زیرا گمان می کنند روزگارم با ثروت قابل فروش است.

آنها طلا ونقره خودرا برماعرضه می کنند ومادل و جان راعرضه می کنیم.

بااین وجود آنهاخودرامهمان ومارا میزبان قلمداد می کنند.

دوست دارم میان اهل رویا کوچکترین آنهاباشم کسانی که دوست دارند خوابهایشان

محقق شودودوست ندارم میان کسانی که نه رویاونه خواهشی دارند سرامد باشم.

آن کس که رویاهای خویش را به طلاونقره تبدیل می کند مردم را به دلسوزی

فرا می خواند.

همه ما برای رسیدن به قله خواهش های نفسانی از ارتفاعات بالا می رویم.

جبران خلیل جبران

اگر پشت به آفتاب کنی

جزسایه خویش چیزی نمی بینی.

تودر مقابل آفتاب روز آزاد هستی

تودر مقابل ماه شب وستاره هایش آزاد هستی

وتو هنگامی که نه خورشید است ونه ماه وستاره ها آزاد هستی

تو آزاد هستی که چشمانت رااز هستی باتمام وجودش ببندی.

ولی در مقابل کسی که دوست داری بنده هستی زیرا اورا دوست می داری

وتو در مقابل کسی که تورا دوست می دارد هم بنده هستی زیراتورادوست می دارد.

بذری بکار تا زمین برای تو گلی برویاند

رویاهایت را در آسمان بخوان تا آسمان محبوب تورا به تو ارزانی نماید

عشق وشور زندگی تنها در انحصار کسانی نیست که پول یا وقت آزاد زیادی داشته

باشند.عشق وشور زندگی به همه انسانها تعلق دارد ازجمله شما.

در واقع برای آنکه عشق وشور زندگی رادرخودحس کنیدنیاز به شرایط آنچنانی یا

مشغولیت های خیلی هیجان انگیز ندارید.تنها چیزی که باید انجام دهید این است

که بیاموزیددنیارا با چشمانی نویا به عبارتی همان دیدگان عشق ببینیدو بنگرید.

حتما تابه حال این صحبت ها را اززبان عشاق شنیده اید:

آیا آن دوپرنده را که باهم پرواز می کردنددیدی؟خیلی نزدیک به هم پرواز می کردند

حتما عاشق همدیگرند.

آیا حیرت انگیز نیست که باد چه زیبا شاخه های این درختان را نوازش می کند

گویی به آنها عشق می ورزد.

عشاق مدام در پی یافتن مصادیق و انعکاس عشق و احساسات درونی خوددر

سطح بیرونی هستند.آنان به راحتی وبی هیچ زحمتی می توانند عشق نهفته

در آفرینش و طبیعت را ببینند زیرا این همان عینکی است که بر چشمانشان

زده اند.آن ها شورزندگی را حس می کنند پس می توانند آن را نیز ببینند.

به طرز مشابهی شما نیز می توانید هرروز خود رادرجستجوی عشق آغاز کنید

وبا جستجوی عشق نیز به پایان بریدومنتظرتجلیات و نمودهای عشق وشور

در زندگی خود باشید.

به جای آنکه باتابش اولین اشعه خورشید شروع روزی پرکار وشلوغ را به خود

گوشزد کنیدشکرگزار باشیدکه روز دیگری نیز زنده اید ومصادف با بیدار شدنتان

خورشید صمیمانه به شماصبح به خیر می گوید ومژده می دهد که ۲۴ساعت

دیگر نیز وقت دارید تا در آن بیاموزید بخندید و عشق بورزید.

هنگامی کهدنیا را به این شیوه واز پس دیدگان عشق می نگرید روز به روز زندگی

شما از حیرت وشگفتی وهر لحظه تان سرشار از معناو مفهوم خواهد شد.

هنگامی که عاشق زندگی می شوید دنیارادرست همچون عشاق از پس

دیدگان عشق نظاره خواهید کرد.

دیدن از پس دیدگان عشق به این معناست که زیبایی را در تمامی چیزهای این

عالم ببینید وازرازو رمزو اعجاز هر لحظه به شگفتی وحیرت درآیید ودرهمه کس

وهمه چیز به دنبال عشق باشید.

عشق مغناطیسی است که مارا به مبداخود جذب می کند.

آنان که از خود عشق ساطع می کنند با عشق زندگی می کنند وبا عشق

نیز نفس می کشند دیگران را به سمت خود می کشانند.

عشق یگانه منبع نیرو وقدرت واقعی شماست.هرچه عشق و شور زندگی

 بیشتری از خود ابراز کنید برای دیگران نیز بیشتر مقاومت ناپذیر خواهید شد و

آنها دیگر نخواهند توانست شمارا نادیده بگیرند.

عشق از آن جا که با معشوق پیوند می خورید آغاز می گردد وتا رقص

روح هایتان امتداد می یابد.هنگامی که جان هایتان یکی می شوند

آن گاه با تمامی وجود عشق خواهید ورزید.

دیگر چیزی میان شما نیست تااز جنس عشق نباشد.همانا این پیوندی

مقدس است.همان شور شعف وجد وشادمانی واقعی است.